www.Pertekliyiz.Biz - Artikel Inhalt, Seite 10

BEHDÝNAN - KCK Yürütme Konseyi Baþkaný Murat Karayýlan, Öcalan’a yönelik saldýrý ile Roboski Katliamýnýn Kürt halký ile özgürlük mücadelesine geri adým attýrma amacýyla yapýldýðýný belirterek, “Bu amaçlarýna ulaþmadýlar, ulaþamayacaklar” dedi. Cezaevindeki tutsaklarýn baþlatmýþ olduðu açlýk grevini selamlayan Karayýlan, “Ulusal tutumun geliþmesi için sömürgecilikle artýk Türkçe konuþmamalýyýz” diyerek Kürt siyasetçilerinin anadilde savunma yapmalarýna destek verdi.

KCK Yürütme Konseyi Baþkaný Murat Karayýlan, son günlerde yaþanan geliþmeleri Dengê Mezopotamya Radyosu’na deðerlendirdi. Karayýlan, Türk devletinin, hareketlerine ve Kürt halkýna karþý, teslim almayý amaçlayan, merkezinde PKK lideri Abdullah Öcalan’ýn bulunduðu topyekün bir savaþ baþlattýðýna dikkat çekerek þunlarý söyledi:

‘TOPYEKÜN SAVAÞIN ESAS HEDEFÝ ÝMRALI’DIR’

“Türk devleti Önderliðimize, hareketimize ve halkýmýza yönelik topyekun bir savaþ baþlatmýþtýr. Bu savaþýn merkezinde Önder Apo vardýr. Saldýrýlarýn bütün açýlardan en yoðun olduðu ve yürütüldüðü yer Ýmralý’dýr. Yürütülen bu savaþ hareketimiz ve halkýmýzý teslim almak ve tasfiye etmek amaçlýdýr. O açýdan böyle kapsamlý ve ana hedefinde Ýmralý olmasý bu nedenledir. Önderliðimiz Ýmralý tecrit sistemine karþý bir direniþ içerisindedir. Ancak düþman Önderliðimizin geri adým atmasýný istiyor. Önderliðimizin tavrýný yumuþatmasý için saldýrý üzerine saldýrý geliþtiriyorlar. Dikkat edilirse, daha iki yýl önce yirmi günlük hücre cezasý verilmiþti. O zaman görüþmeler vardý, cezayý durdurmuþlardý. O cezayý þimdi uyguluyorlar. Yine Önderliðimizin yanýnda bulunan arkadaþlara yönelik de geçmiþteki cezalar bugün uygulanýyor. O arkadaþlarýmýz da bir direniþ içerisindedirler. Türk devleti burada amacýna ulaþmamýþtýr. Önderliðimize yönelik bir saldýrý var ama her þeyden önce bu durum karþýsýnda Önderliðimizin sergilediði büyük ve anlamlý direniþi söz konusudur.”

Türk devletinin baþlattýðý yeni saldýrýlarýn kapsamýna da deðinen Karayýlan, Kürt halkýnýn sindirilmek, sessiz býrakýlmak ve bu þekilde teslim alýnmak istendiðini dile getirerek, Kürt halkýna yönelik bir zulüm ve iþkencenin olduðunu belirtti ve sözlerine þöyle devam etti;

‘ÝMRALI’DAKÝ ÝÞKENCE ÝLE ROBOSKÝ’DEKÝ KATLÝAMIN AMACI BÝRDÝR’

“Roboski’de 35 insanýmýz neden þehit düþürüldü? Roboski, Qileban ve Botan halký þahsýnda tüm Kürt halkýna bir mesaj verilmek istendi. Yani eðer siz geri adým atmazsanýz, biz sizi her tür yöntemle yok edebiliriz, denmek istendi. O açýdan oradaki katliam bir koordinasyon ve plan dahilinde pratikleþtirildi. Biz bu gençlerimizin kanýný elbette ki yerde býrakmayacaðýz, herkes bunu böyle bilsin. Yani Ýmralý’daki iþkence ve Roboski’deki katliam birdir. Her ikisinin amacý da aynýdýr. Örneðin Önderliðimiz Ýmralý’da geri adým atmasý durumunda halkýmýza daha çok saldýrýrlar. Eðer halkýmýz geri adým atar, sessiz kalýrsa o zaman Önderliðimiz kuþatma altýna alýnýr, kazanýmlarýmýz hedef haline gelir. Önderliðimizin geri adým atmasýný amaçladýlar ama bu mümkün deðildir, böyle bir þey gerçekleþmedi ve gerçekleþmeyecek de. Halkýmýz açýsýndan da bu geçerli olmadý. Ýmralý’daki tecrit ve yine Roboski’deki katliama yönelik halkýmýz bugün hala ayaktadýr. Demek ki Kürt halký zayýf düþmemiþtir, ayaktadýr. Hatta Roboski’deki þehitlerine en üst düzeyde sahip çýkmaktadýr. Yine bütün bunlarla birlikte ulusal birliðin çok güçlü olduðu ve giderek güçlendiði de böylelikle bir kez daha açýða çýktý. Dört parça Kürdistan ve yurtdýþýnda Kürt halkýnýn sergilediði tavýr ulusal ruhta birlik yaratýldýðýný açýða çýkarmýþtýr. Onlar burada da amaçlarýna ulaþmamýþlardýr. Kürt siyasetinde de teslim alma, parçalama ve zayýflama yaratmak istediler ama bu da gerçekleþmedi. Zindandakiler de dýþarýdakiler de hala ayaktadýrlar ve özgür siyasetlerini yürütmektedirler.”

Öcalan’a yönelik, yine Kürt halký ve Kürdistan gerillasýna dönük yürütülen savaþýn ‘önderlik sistemini’ hedeflediðini vurgulayan Karayýlan, Kürdistan gerillasýnýn geçen dönemde büyük bir direniþ sergilediðini belirtti. Karayýlan gerilla güçlerine yönelik Türk devletinin ve basýnýnýn psikolojik savaþ yürütme amaçlý haberler yaydýðýný ve bunun toplumu yönlendirmek amaçlý olduðunu vurgulayarak þunlarý kaydetti:

‘GERÝLLAMIZ 2011 YILINDA BÜYÜK DÝRENÝÞLER SERGÝLEDÝ’

“Türk devletinin temel hedeflerinden biri de gerilladýr. Onlar da çok iyi biliyorlar ki, Önderliðimizin ve gerillamýzýn duruþu onlarýn bütün oyunlarýný boþa çýkarýyor. Onun için bu dönemde gerillaya yönelik kapsamlý saldýrýlar geliþtirdiler. 2011 yýlýný gerilla açýsýndan yok etme yýlý olarak hesapladýlar. Tamil örneðini planlayarak, buna göre hareket etmeye çalýþtýlar. Ama baþarýya ulaþmadýlar. Gerillanýn da yaþadýðý temel bazý eksiklikler oldu. Fakat genel olarak büyük bir direniþ yaþandý. Bu direniþte Þehit Rüstem, Çiçek, Aliþer, Rozerin, Baz, Simko, Ruken, Brusk ve diðer deðerli þehitlerimizi verdik. 14 Temmuz’dan bu yana pratiðe baktýðýmýzda baþarýlý adýmlar atýldýðýný görüyoruz. Konsept boþa çýkarýldý. Güçlü eylemler gerçekleþti ve büyük direniþler yaþandý. Bu bize büyük umutlar verdi. Ama bunun yanýnda pratikte bazý yanlýþlar yaþandý ve hatalar görüldü. O kadar bariz ve açýk hatalar görüldü ki düþmanýn içinde bulunduðu zayýflýk büyük kayýplarýn verilmesinin önüne geçti. Genel pratiði deðerlendirdiðimizde olumlu-olumsuz, baþarýlý yanlarýný görüyoruz.

“Türk ordusu yüksek teknoloji, istihbari bilgiler ve psikolojik savaþ yürüterek, bazý sonuçlara ulaþmak istiyor. Psikolojik savaþý çok kapsamlý yürütüyor. Psikolojik savaþ yalana dayalý savaþ türüdür ve temeli yoktur. Örneðin bir yerde bir kiþi teslim olmuþsa sanki çok sayýda kiþi teslim olmuþ gibi yansýtmaya çalýþýyor. Bunun için bütün televizyon kanallarýný, gazeteleri devreye koyarak, kontrol altýna alýyorlar. Bütün bunlarý psikolojik savaþýn temel araçlarý haline getirmiþlerdir. Gerillaya yönelik geliþtirilen bu imha saldýrýlarýna karþý gerillamýz bir çok yerde gerilla kurallarýný tam uygulayamamýþ, Önderliðimizin belirttiði ‘24 saat gerillacýlýk’ ilkesini pratikte tam olarak uygulayamamýþtýr. Yani düþman birçok alanýmýzda gerillanýn gösterdiði zayýflýklardan dolayý saldýrýlar gerçekleþtirmiþ, yönelmiþtir. Örneðin Çele’de çok baþarýlý bir eylem gerçekleþtirildi ama eylem sonrasý gerilla kurallarý ihlal edildiði için düþman çok az bir çabayla elindeki tekniði kullandý ve ardýndan kayýplar yaþandý. O açýdan gerillanýn düþmanýn tekniðini boþa çýkaracak bir pratikte olmasý gerekiyor. Ýçinde bulunduðumuz bu kýþ sürecini bütün bunlarý deðerlendiren ve geçmiþ süreçte yaþanan eksiklikleri ortadan kaldýrma süreci olarak ele almayý hedefliyoruz. Bu konuda kararlýlýðýmýz büyüktür.”

‘TUTSAKLARIN AÇLIK GREVÝ KARARINI SELAMLIYORUZ’

Karayýlan, cezaevlerinde bulunan Kürt tutsaklarýn baþlatmýþ olduklarý açlýk grevi eylemini de deðerlendirerek, bu konuda þunlarý söyledi;

“Kendi inisiyatifleriyle karar alýp, açlýk grevi eylemi baþlatan tüm özgürlük tutsaklarýný ve devrim esirlerini selamlýyorum. Alýnan bu açlýk grevi kararýna saygý duyuyoruz. Uluslar arasý komplonun 13. Yýlýný geçmiþ yýllar gibi sadece kýnamak deðil, bir toplumsal hamle olarak geliþtirmek ve komplonun tamamen boþa çýkarýlmasý için sadece tecridin ortadan kaldýrýlmasý deðil, Önderliðimizin özgürlüðünün gerçekleþmesi olarak ele almak gerekiyor. Önder Apo’nun özgürlüðü tüm zindan tutuklularýnýn ve Kürt halkýnýn özgürlüðü anlamýna geliyor. Zindanlar bir kez daha Mazlum Doðan, Kemal Pir, Hayri Durmuþ, Akif Yýlmaz, Ali Çiçek, Ferhat Kurtaylarýn çizgisini yükseltmeye çalýþýyor. Bu çok önemli bir tavýrdýr. Bu genel mücadeleye de güç verecektir.”

‘SÖMÜRGECÝLÝK KARÞISINDA KÜRTÇE KONUÞMAK BÝR YURTSEVERLÝK TAVRIDIR’

‘KCK’ adý altýnda düzenlenen operasyonlarda gözaltýna alýnarak tutuklanan Kürt siyasetçilerinin mahkemede anadilde savunma yapmalarýný da deðerlendiren Karayýlan, Kürtçe konuþmanýn bir yurtseverlik tavrý olduðunu söyledi:

“Türk sömürgeciliði ile aramýzdaki bazý þeylerin artýk netleþmesi gerekiyor. Mademki biz kendi dilimizle, kültürümüzle yaþamak ve eðitim görmek istiyorsak, þimdiden bazý þeyleri baþlatmamýz gerekiyor. Cezaevindeki arkadaþlarýmýz buna öncülük etmelidirler. Örneðin mahkemelere gidip, devletle yüz yüze geliyorlar. Türk devletinin her gün bizzat saldýrýlarýyla karþý karþýya geliyorlar. Sergilenen tutum elbette ki önemli bir tavýrdýr. Ulusal tutumun geliþmesi için sömürgecilikle artýk Türkçe konuþmamalýyýz. Türk diline karþý olduðumuzdan deðil, biz Türk halkýyla elbette ki Türkçe konuþuruz. Biz Türkçe diline karþý deðiliz. Ama mademki asimile ediliyoruz, zorla Türkçe konuþturuluyoruz, o zaman bir yurtseverlik tutumu olarak devlerle Türkçe konuþmamamýz gerekiyor. Bu tutum baþta mahkemelerde geliþmelidir. Sadece kadro olanlar deðil, yurtseverler de Kürtçe konuþmalýdýrlar. Sadece mahkemelerde deðil, her yerde devletle iliþki böyle olmalýdýr. Bu ulusal bir tavýrdýr. Kadrolarýn yaný sýra, dostlarýmýz, yurtseverlerimiz ve tüm Kürtler bu ulusal birliðe katýlmalýdýrlar.”

‘2012 YILINDA YENÝ BÝR HAMLE BAÞLATMAK ÝSTÝYORUZ’

KCK Yürütme Konseyi Baþkaný Murat Karayýlan son olarak 2012 yýlýnýn kendileri açýsýndan stratejik, önemli ve kader yýlý olduðunu söyledi. Karayýlan, “2012 yýlý bizler açýsýndan stratejik, önemli ve bir kader yýlýdýr. 2012 yýlýnda yeni bir hamle baþlatmak istiyoruz. 2012 yýlýný ulusal birlik yýlý, Önderliðimizin, halkýmýzýn ve tüm tutuklularýn özgürlük yýlý yaparak, bunun için elimizden ne geliyorsa onu yapacaðýz.” dedi.

ANF NEWS AGENCY

Ragýp Zarakolu yazdý..

Düþünce özgürlüðü insanlýða karþý iþlenen suçlarý kapsamaz

Türkiye'de, Fransa'da çýkan yasaya iliþkin tartýþmalardaki önyargý ve cehalet insaný þaþýrtýyor.

Ragýp ZARAKOLU

Daha metnini okuyup üzerinde düþünmemiþ olanlar ahkâm kesip Türkiye'yi küçük düþürüyor.

Avrupa, Ýkinci Dünya Savaþý’nda sadece bir holokosta, yani bir soykýrýma sahne olmadý. Bunu iþleyen mantýk, ayný zamanda 50 milyon insanýn hayatýný yitirmesine neden oldu.
Bunun içindir ki orada ýrkçýlýk, yabancý düþmanlýðý en azýndan sözel ve formal olarak demokratik sistem tarafýndan bir tehlike olarak görülür (yani bizde olduðu gibi sosyalizm, farklý inançlar, azýnlýklar, misyonerlik vb. deðil). Bunun için okullarda soykýrým konulu dersler verilir, ders kitaplarý nefret söyleminden arýndýrýlýr, filmler yapýlýr, kitaplar yazýlýr.

Buna raðmen Avrupa’da ekonomik krizlerin, kazanýlmýþ toplumsal haklarýn yitirilmeye baþlanmasýnýn da etkisiyle, 1930’larda olduðu gibi ýrkçýlýk ve yabancý düþmanlýðý yükselme eðilimi göstermekte, bunun siyasal arenadaki yansýmalarý da artmaktadýr.
ABD’de ifade özgürlüðü anlayýþý, ilke olarak her türlü sýnýrlamaya karþýdýr. ABD, ayný zamanda uluslararasý savaþ suçlarý ve bunlarýn yargýlanmasýna iliþkin Roma Sözleþmesi’ni de imzalamamýþtýr. Nitekim ABD, 1948’de imzalanan BM Uluslararasý Soykýrým Sözleþmesi’ni de ancak 1986’da imzalamýþtýr.
Bu nedenle Avrupa’da Hitler’in ‘Kavgam’ adlý kitabý yayýmlanamaz, Nazi iþaretleriyle dolaþýlamaz. Fakat ABD’de bunlar mümkündür. Çünkü ABD topraklarý, Avrupa gibi hiçbir dünya savaþýnda yýkýma uðramamýþtýr.

Avrupa’da yasal adýmlar
Soykýrým ve nefret suçlarý, insanlýða karþý iþlenen suçlarýn övülmesi ve propagandasý, bu nedenle insan haklarý savunucularý tarafýndan ‘düþünce ve ifade özgürlüðü olarak kabul edilmezler’. Soykýrým ve nefret suçlarýna karþý olmak, ayný zamanda bir insan haklarý savunucusu olmanýn kriteridir. Nitekim kurucularýndan biri olmaktan onur duyduðum Ýnsan Haklarý Derneði (ÝHD) 1985’te, 100 küsur yýllýk tarihi olan Uluslararasý Ýnsan Haklarý Federasyonu’na üyelik görüþmeleri yapýlýrken, kurumumuzun 1915 gerçekliðini kabul ettiði, genel baþkan yardýmcýsý olarak bizzat benim tarafýmdan beyan edilmiþtir. 1993’te Ayþe Nur Zarakolu’nun yayýmladýðý Yves Ternon’un ‘Ermeni Tabusu’ adlý kitabýnýn terör kapsamýnda yargýlanmasý da Türkiye’de insan haklarý savunucularýnýn ‘ilkeli’ oluþunun bir örneði olarak kabul edilmiþtir. Nitekim bu davaya iliþkin olarak Ternon/Zarakolu davasýna, eski Paris Barosu baþkanýný gözlemci olarak yollamýþtýr. ÝHD, 1995’ten bu yana ayný zamanda azýnlýk haklarýnýn da ilkeli bir savunucusu olmuþ, daha 1990’larda Ara Sarafyan gibi araþtýrmacýlara konferans verdirmiþ, ilk 6-7 Eylül Olaylarý sergisini ve Tuzla Kampý’nýn kapatýlmasý sergisini düzenlemiþ; 2005’ten itibaren de 24 Nisan’a iliþkin paneller düzenlemeye, açýklamalar yapmaya baþlamýþtýr. Ýki yýldan beri Cumartesi Anneleri’nin kayýplar eylemliliðinde, kaybedilen Ermeni aydýnlarýndan örneklere de sembolik olarak yer vermektedir.

Bugün Avrupa’da ýrkçý dalganýn yeni bir boyutu da hedef alýnan Afrikalýlar, Romanlar, Asyalýlar yanýnda, bir ‘Ýslamofobi’ artýþýdýr. Bu gruplardan olan insanlar, ýrkçý ve neo-Nazi mantalite tarafýndan adeta 1930’larda Almanya’da ve kimi Avrupa ülkelerinde Yahudiler nasýl görülüyorsa, öyle görünmektedir. Avrupa seçimlerinde ýrkçýlýðýn yeniden prim yapmaya baþlamasý, Almanya’da Neo-Nazilerin iþlediði sistematik cinayetler ve en son Norveç’te yaþanan ýrkçý katliam, yükselmekte olan bu yeni dalganýn somut örnekleridir. Öte yandan yýllardýr saldýrýya uðrayan Yahudi ve Müslüman mezarlarý ve Ermeni anýtlarý da ‘inkârcýlýk’ karþýsýnda, bunun ayný zamanda bir ‘eylem’ boyutu olmasý karþýsýnda anlaþýldýðý kadarýyla ‘yasal’ bir düzenlemeyi zorunlu kýlmýþtýr. Ve ünlü 301. ve 305. maddeler, düþünce ve ifadeyi ‘terör’, yazar ve gazetecileri ‘terörist’ kabul eden ve her türlü savunma hakkýný kýsýtlayan, ayrýmcýlýk yapan yasal sistemimizle herhalde en son söz hakký bize düþer.

Bu bakýmdan yükselen ýrkçý ve neo-Nazi dalga karþýsýnda demokratik sistemin, insanlýða karþý iþlenmiþ suçlarýn inkârýný yasal olarak önlemek istemesi anlaþýlýr bir þeydir. Her ne kadar bu tür eðilimlerin tek baþýna ‘yasa’ ile engellenmesinin mümkün olmadýðý, çok daha köklü bir eðitim çalýþmasýna, daha fazla birlikte yaþama projesi üretilmesine ve her þeyden önce neo-faþist akýmlarla, Soðuk Savaþ kalýntýsý derin iliþkilerin tasfiye edilmesine ihtiyaç olduðu açýktýr.

Avrupa toplumu son yirmi yýldýr azýnlýk haklarýnýn, bölgesel kültürlerin korunmasý konusunda önemli yasal adýmlar attý. Uluslararasý hukuk alanýnda da insanlýða karþý iþlenen suçlarýn, savaþ suçlarýnýn yargýlanamaz olmasýnýn önüne geçilmesi için Roma Sözleþmesi gibi uluslararasý sözleþmeler imzalandý. Ruanda ve Bosna yargýlamalarý gerçekleþti

Esas sefiller kim? Türkiye’de, Fransa’da çýkan yasaya iliþkin tartýþmalardaki önyargý ve cehalet beni þaþýrtýyor. Daha metnini okuyup üzerinde düþünmemiþ olanlar, ahkâm kesiyor, saçmalýyor ve Türkiye’yi küçük düþürüyorlar.
Dersim trajedisi için özür dileyenle inkâr edenin bir araya gelip ortak tavýr koymasý, bizi bin kat daha derin düþünmeye sevk etmesi gerek; bayram deðil, seyran deðil Kýlýçdaroðlu bizi niye öptü diye; büyükelçi emeklisi Elekdað niçin ekranlarý kapladý diye. Perinçek-Kerinçsizler, þöyle deseler haksýz olmazlar mý: “Zihniyetimiz egemen, biz hapisteyiz.”
Elekdað-Baykal ikilisinin 2005’te TBMM’yi sevk ettiði yanlýþ yol, bugün yine tekerrür ediyor. O zaman Ýngiliz parlamentosuna, bugün de Fransýz parlamentosuna ders verdiriyor ayný mantýk. Þu anda hakikatleri araþtýrma komisyonu gibi çalýþan Radikal’in ‘Les Misérables’ baþlýðý, bana çok irrite edici geldi. Acaba sefilleri oynayan kim? Türkiye’de þu anda yaþananlar bu sefaletten baþka bir þey mi? Türkiye bir ceset tarlasýna dönüþmüþken, bir yerler kazýlýrken neden bahsediyoruz Allah aþkýna?

Türkiye basýnýnda görebildiðim kadarýyla sadece Milliyet, Fransa’da çýkan yasanýn tam metnini vererek gazetecilik yaptý. Ve Türkiye’de aklý baþýnda olan insanlar, metinde tek bir ‘Ermeni’ kelimesi geçmediðini gördü.
2000’de Fransýz senatosu çatýsý altýnda yapýlan Türk-Ermeni aydýnlarý diyaloðunun düzenlenmesinde Türkiye ayaðý için çalýþmýþtým. Ve bu tartýþmada Cezayir olayýnda, o çatý altýnda Fransa’yý Cezayir konusunda kabul ve özre çaðýran kiþi, Fransýz ordusunun iþkenceden geçirdiði Fransýz komünist yazar, Cezayir/Yahudi kökenli büyük insan Henri Alleg oldu. Kendisine Jean Claude ile baþkanlýk önerdiðimizde “Beni kabul etmezler” demiþti.
Cezayirliler ise “Bizim adýmýzý aðzýnýza almayýn, acýmýzý sömürmeye kalkmayýn2 dedi, 2000’de TBMM’ye Cezayir inkâr yasasý geldiðinde.
Fransa’da yaþayan Ermeni kökenli yurttaþlar gibi, Cezayir kökenliler de kendilerine yönelik kýyýmýn tanýnmasý için mücadele verip, bu yasa sayesinde bu gerçeðin inkârýný engellemek için çalýþacaktýr.
Bu yýl soykýrým inkâr yasasýný hazýrlayan Sosyalist Parti önemli bir adým atarak (bizim Dersim adýmý gibi), 1961’de Paris’in göbeðinde Cezayirli protestocularýn kýyýma uðratýlýp Seine Nehri’ne dökülmesinden dolayý özür diledi.
2000’li yýllarýn ortasýnda Hrant Dink beni ikna etti. Fransýz parlamentosuna Ermeni soykýrýmýný kabul eden yasa tasarýsý geldiðinde, bunun ‘düþünce özgürlüðü’ açýsýndan ele alýnmasý gerektiðini söyledi. Ýkna oldum, ifade özgürlüðü açýsýndan ‘Amerikan’ yaklaþýmýný deðil, ‘Avrupalý’ yaklaþýmýný benimsedim. 2001’de son bir umut Paris’e gitmiþtik rahmetli eþim Ayþe Nur ile birlikte. Jean Claude Kebabcýyan, onunla son bir röportaj yaptý. Ayþe bu röportajda 19 Aralýk 2000’de yapýlan ‘Hayata Dönüþ’ katliamýndan acýyla söz etti ve Fransýz parlamentosunun Ermeni Soykýrýmý’ný tanýmasýný eleþtirmenin yanlýþ olduðunu söyledi. Anadolu’nun sað kalmýþ insanlarý, elbette yaþadýklarý her yerde bir haksýzlýðýn giderilmesi ve kabul edilmesi için çaba harcayacaklardý. Ben de bir insan haklarý savunucusu olarak, inkârýn insanlýða karþý iþlenen suçlarý meþru gösterdiði, nefret söylemlerini teþvik için ifade özgürlüðü kapsamýnda olmadýðýný düþünüyordum.

Hrant tasarýya karþýydý 2006’da ise Hrant, beni Etyen Mahçupyan ile birlikte Fransa’da parlamentoda bu yasanýn çýkmamasý için üçlü deklarasyonu imza etmeye ikna etti. Kendimi Hrant’tan daha ‘iyi’ bilir kabul edemezdim. Eðer o, soykýrým kurbaný bir halkýn çocuðu olarak Fransa’daki tasarýya karþý çýkýyorsa, ona ‘Hayýr’ demek haddim deðildi.
Hrant, “Bu yasayý Fransa’da çiðneyeceðim” dedi. Öte yandan Türkiye’de ‘soykýrým’ tanýmlamasýný kullanmaktan kaçýnmamaya baþladý. Ve 301’den mahkûm oldu. Ve artýk Hrant aramýzda yok. Ve onu kaybettikten sonra, þanlý adaletimiz onu 1915’i ‘soykýrým’ diye tanýmladýðý için mahkûm etti.

Ben eðer yaþasaydý Ayþe Nur’un, Taner Akçam gibi, Hrant ve Etyen Mahçupyan ile imzaladýðýmýz üçlü deklarasyona katýlmayacaðýný biliyorum. Bilinç altýndan belki de bu çabanýn Hrant’ýn yaþamasýna olanak saðlayacaðýný düþünmüþtüm. Heyhat, ne yanýlgý!
Hrant’ýn ölümünden sonra katýldýðým konferanslarda, onun ölümüyle inkârcýlýðýn nasýl maddi bir tehdit olduðunu anladýðýmý ifade ettim.
Bizzat Fransýz parlamentosu önünde düzenlenen bayraklý protestolar, bu tehdidin ne kadar maddi olduðunu algýlamamýza neden oldu. Ne Ermenilere ne Türklere deðinen soykýrýmý inkâr yasasý, adeta bir itirafa neden oldu.

Bu yasanýn çýkmasýna yol açan olaylar zincirini hatýrlamak istemiyoruz. Resmi inkârcýlýk sadece ülkede deðil, yurtdýþýnda da faaliyette. Ýnsanlarýn ‘yas gününde’ ne kadar çok taciz edildiðini biliyor musunuz?

Kaç anýtýn bombalandýðýný, kaç mezarlýðýn tahrip olduðunu, hakaret yazýlarý yazýldýðýný biliyor musunuz? Sadece Lyon kentinde kaç olay yaþandý?
Bizim açýmýzdan manevi deðeri olan yerlere bu tür þeyler yapýlsa ne hissedersiniz?
Eðer böyle yasalar çýkarýlýyorsa, bunun kaynaðýnýn resmi inkârcýlýk olduðunu görmek zorundayýz. Bütün bu olaylarýn 12 Eylül faþist darbesinden sonra týrmanmasý bir tesadüf mü?

Bugün Asýlsýz Soykýrým Ýddialarý ile Mücadele Koordinasyon Kurulu (ASÝKK) gibi bir ‘ucube’ hâlâ devam ediyorsa, ortak bir ‘tarih komisyonu’ kurmaktan nasýl bahsedilebilir? Bunun samimiyetine kim inanýr? Ýlk ASÝKK Baþkaný Devlet Bahçeli’ydi.
Sayýn Abdullah Gül ise 2006’da ASÝKK kurulu baþkanýydý. Bugün bu kurulun baþkanýnýn kim olduðunu bilmiyoruz bile. O zaman siz neden bahsediyorsunuz, neye karþý çýkýyorsunuz Allah aþkýna? (radikal)

2209 Artikel (277 Seiten, 8 Artikel pro Seite)

2209 Artikel (277 Seiten, 8 Artikel pro Seite)


Hallo Misafir!	Pertekliyiz.biz Sitesine Hosgeldiniz........Xerhatin.........Xerama